Er is geen tuintje waar heermoes oftewel paardenstaart niet af en toe opduikt. Het wijst wel op een zure grond, maar daarom moet het plantje niet verketterd worden, want het heeft ook voor de gezondheid vele positieve eigenschappen.

Door velen wordt heermoes of paardenstaart als onkruid beschouwd en wie graag een mooi tuintje heeft zonder „onkruid” sakkert er voortdurend op, want het is een sterk en hardnekkig plantje, dat nochtans veel nuttige eigenschappen heeft voor de gezondheid van de nieren, de blaas, de longen, de lever en het hart. Als het vanzelf in je tuin verschijnt, kan je er dan ook dankbaar en gratis gebruik van maken.

Heermoes, Equisitum of paardenstaart is een geschenk van de natuur: ideaal voor de urinewegen, bij spierpijn en tegen vermoeide voeten.

Heermoes was een van de lievelingskruiden van de bekende natuurarts KNEIPP. Vanwege zijn rijkdom aan mineralen vond het een veelzijdige toepassing in de volksgeneeskunde: goed voor de longen, blaas en nieren en vooral ook bloedreinigend.

Vroeger werd het gebruikt bij longtuberculose. Equisetum heeft door de resistentie verhogende eigenschappen ter hoogte van het bindweefsel zijn nut. Heermoes is ook nuttig bij bekkencongestie.

Het gebruik van heermoes bij articulaire aandoeningen is bekend. Men gebruikt het bij trauma’s, fracturen, tendinitis, reuma, jicht en bij oudere personen met broos beenderstelsel.

Door de mineralen is heermoes een geschikt onderhoudstherapeuticum bij opgroeiende kinderen, bij oudere mensen met broos beenderstelsel, voor personen met afbrekende nagels of haren, enz…

Heermoesbaden worden soms toegepast bij winterhanden en -voeten, zweetvoeten, enz…

Dosis: Equiseti herba: 15 g per liter water, 30 minuten koken; men drinkt 3 kopjes per dag.

In de keuken kan heermoes zowel in verse als in gedroogde toestand gebruikt worden.

De jonge scheuten kan men fijn snijden en in salade mengen, of meekoken in de graanbereidingen en in de soep.

Zijn de staarten al volwassen, dan kan men ze in een bosje samenbinden om te laten meekoken in de soep zodat men ze er achteraf weer kan uitvissen. Ook kan er een aftreksel van gemaakt worden (een soort bouillon) dat kan dienen om granen of macaroni in gaar te koken, of voor de kruidensaus.

Voor de bereiding van thee kan men eveneens de verse of de gedroogde planten nemen. Daar het een zeer harde plant is, moet men ze eerst een tijdje in koud water weken. In datzelfde water wordt ze dan gekookt: 1/2 uur stilletjes laten doorkoken, daarna nog 20 minuten laten trekken. Hoeveelheid: 3 koffielepels kruid voor 1 kop water.

Een aftreksel van heermoes kan ook dienen als gorgelwater. Het kan ook aangewend worden in zitbaden bij ziekten van de blaas.

Ook voor vermoeide voeten is het ideaal: Pluk een paar takjes en maak er een voetbad van door ze vijf minuten te laten koken in anderhalve liter water. Laat afkoelen en zet de pijnlijke voeten daar een minuut of vijftien in te rusten. Droog ze daarna zorgvuldig af.

Bij zweetvoeten, en andere huid- en voetproblemen: een voetbad met heermoes, verzacht en herstelt de huid.