mei 26, 2022 | Alle tips, Gezondheid | 0 Reacties

Neen, je vermagert niet met liposuctie

Te mollige heupen, te dikke dijen, te ronde buik… minder eten denk je? Neen, liposuctie of liposculptuur. Naast maagverkleining, een bypass van de dunne darm, vastenkuren is liposuctie nog een mogelijkheid om er slanker uit te zien. Een eenvoudige ingreep, want er wordt gewoon overtollige vet op bepaalde plaatsen in het lichaam weggezogen. Dat werd in sommige streken van het land zelfs in de huisartsenpraktijk toegepast. Zonder gevaar dus? Vergeet het maar, want er zijn al dodelijke ongevallen mee gebeurd. Als je het laat doen, moet het beslist in een ziekenhuis gebeuren en niet zonder dat er kans op assistentie is, mocht het mis lopen. Maar zo maar vet wegzuigen om zodoende te ronde vormen slanker te laten uitzien, is dat nog wel geneeskunde?

Neen, zeggen sommigen, dat is geen geneeskunde, dat is een esthetische ingreep. En dus kan je die haast halen in een cosmetische praktijk zoals een andere coupe bij de kapper. Want sommige praktijken, vooral in Nederland hebben er het handje van weg om het voor te stellen als een handelingetje van niemendal… een fluitje van een cent om meteen een pak slanker te zijn. Ze adverteren in bladen, op internet, in bepaalde programma’s… even tussendoor tijdens het winkelen, een sneetje hier, een zuignaald daar en je kan meteen naar de boetiek op de hoek van de straat om een mantelpakje van twee maatjes kleiner.

Te dikke heupen, te mollige dijen, dat kan door liposculptuur worden gecorrigeerd. Liposculptuur is geen methode om te vermageren, wel om het lichaam te her modelleren. Zo’n liposuctie kan best door een esthetisch chirurg gebeuren en liefst in een ziekenhuismilieu, zodat men kan ingrijpen als er wat misgaat.

Gevaarlijke onzin

Onzin en vooral gevaarlijk. Dat is de conclusie van esthetisch chirurgen. Het wordt door bepaalde firma’s al te eenvoudig voorgesteld. Zij vonden de benaming soft-liposuctie uit, om het wat softer en dus gemakkelijker, eenvoudiger en veiliger te laten lijken. De bedoeling is echter louter commercieel. Liposuctie bestaat al decennia en is in feite niet bedoeld om patiënten te laten vermageren. Wel kun je daarmee welomschreven gelokaliseerde vetophopingen verbeteren, her modelleren, van vorm laten veranderen, zodat de patiënt een beter model krijgt. Beter is het om daarom te spreken over liposculptuur.

De methode is in de loop der jaren veranderd. Er wordt nu veel oppervlakkiger onder de huid gewerkt plus onder lokale verdoving, dat vergemakkelijkt de medewerking van de patiënt die tijdens de ingreep kan rechtstaan, een been van plaats verleggen, van houding veranderen, zodat tijdens de behandeling het model beter kan worden bestudeerd en aangepast.

Sommige instituten en patiënten spreken nog steeds over vermageren, hoewel dit een foute term is. Het is compleet verkeerd over vermagering te spreken. Het enige wat met liposculptuur kan worden bereikt, is overtollig vetweefsel dat te veel aanwezig is op bepaalde plaatsen, her modelleren, verminderen, veranderen van plaats soms. De patiënt krijgt een betere proportie, de zwembandjes verdwijnen, de dikke buik verdwijnt, de te volumineuze dijen worden mooier, maar wie echt wil vermageren moet op dieet. Want vet ophopen op bepaalde plaatsen is een kwestie van constitutie. Het is van belang op voorhand uit te maken wie er mee gebaat is. Het heeft geen zin vetcellen weg te zuigen, als de mastcellen nadien weer 600 maal in volume toenemen. Je moet dus echt weten waar je mee bezig bent.

Opnieuw modelleren, niet vermageren

Tijdens zo’n ingreep wordt trouwens slechts een zeer geringe massa vetcellen weggenomen. In 3 tot 4 behandelingen is dat ongeveer 400 tot 800 cc per kant. En het gewicht heeft er niets mee te maken.

Het gaat helemaal niet over gewicht, maar over de vorm. Jonge vrouwen met de fameuze rijbroek-heupen, hebben in de eerste plaats geen gewichtsprobleem, wel een contourprobleem. Als ze een goede elastische huid hebben, is deze zuiver esthetische ingreep voor hen bijzonder geschikt, niet om minder te wegen, wel om mooiere vormen te krijgen en de hinderlijke kussentjes kwijt te geraken of te her modelleren.

Deze ingreep hoort dus eigenlijk thuis in de esthetische chirurgie en nergens anders. Het is onbegrijpelijk dat dergelijke ingrepen toegepast worden in een huisartsenpraktijk, door artsen die het amper kunnen beoordelen en er ook niet de opleiding voor hebben gehad, misschien niet helemaal beseffen wat de complicaties kunnen zijn. Nog minder dat het toepassingen zijn die soms in handen worden gegeven van niet-artsen, zelfs als een gewone cosmetische ingreep wordt verkocht door firma’s die er in de eerste plaats op uit zijn dure toestellen te plaatsen, waarmee nog duurdere behandelingen kunnen worden verkocht.

Per slot van rekening gaat het nog altijd om een vaardigheid waarvoor een opleiding nodig is. Het is en blijft chirurgie, hoewel het in Nederland vaak voorgesteld wordt als een zuivere esthetische ingreep. Complicaties zijn weliswaar en gelukkig zeer zeldzaam, maar toch kunnen ze zich voordoen. Een plastisch chirurg heeft een gedegen opleiding gekregen: meestal 3 jaar + 6 jaar algemene chirurgie en daarna een extra opleiding van drie jaar plastische heelkunde. Een huisarts kan wel een congres volgen en na een paar dagen of hoogstens weken, een nieuwe lucratieve bezigheid aan zijn praktijk toevoegen, maar vanuit gezondheidsstandpunt is dat niet te tolereren.

Net als naar de kapper gaan?

Het is merkwaardig dat patiënten zich nog durven toe te vertrouwen aan soms onbekende figuren, vaak in het buitenland, terwijl nergens hun bekwaamheid uit blijkt, terwijl er toch risico’s zijn.

Het probleem begint al bij de benadering van de patiënt. Het wordt voorgesteld als een eenvoudige behandeling, een soort esthetische toepassing. Vaak gebeurt het in een chique villa, met een marmeren receptie, schitterend meubilair en godinnen van onthaalhostessen. Omdat de patiënt nu eenmaal een schroom heeft van een ziekenhuismilieu, valt het andere meteen in de smaak. Bovendien wordt hij extra gepamperd in de commerciële sfeer, want hij zal er per slot van rekening genoeg moeten voor betalen. En als de champagne koel en klaar staat en de behandelaar dan nog extra vriendelijk is en met veel omhaal van woorden de zaak uit de doeken doet, is de klant meteen verkocht.

Het ziekenfonds komt toch niet tussenbeide, de toestellen hebben hun doeltreffendheid bewezen, want er liggen dure folders in de receptie, of er zijn journalistieke bijdragen verschenen van omgekochte journalisten die een of ander voordeeltje hebben genoten bij het propageren ervan. Dat werd vastgesteld door profs van de Gentse universiteit toen toestellen voor ultrasone liposuctie op de markt kwamen. Het werd zo eenvoudig voorgesteld: een ultrasoon signaal deed het vet wegsmelten. Er waren zelfs artsen die de ingreep niet meer als geneeskunde beschouwden. Op die manier hoeft de fabrikant de degelijkheid van de toestellen niet te bewijzen. Tot er drama’s gebeuren natuurlijk…

De technieken en toestellen verbeteren wel, maar het blijft een vak apart waarbij geneeskundige opleiding en daarnaast ook chirurgische en esthetische inzichten belangrijk blijven.

Een esthetisch chirurg weet bijvoorbeeld dat littekenvorming door het oppervlakkig kwetsen van de onderhuidse weefsels, kan bijdragen tot een strakker herstel van de huid bovenop de opnieuw gemodelleerde vetgedeelten, zodat het steeds minder en minder lang zal opvallen dat er een ingreep gebeurde aan de hals, de dijen, onderbuik, de flanken of de knieën.

Tegenwoordig wordt niet meer een buis van een vinger dik onder de huid van de patiënt geschoven. Dat was inderdaad de oude techniek Nu zijn dat heel dunne priemen, waarvan de dikste thans hoogstens 4 millimeter bedragen en de dunste amper 1,5 millimeter. Dat zijn echte priemen en wie geen voldoende kennis van de anatomie heeft kan zowel thoracaal als abdominaal een catastrofe veroorzaken. Een perforatie kan erge gevolgen hebben. De canules zijn dus veel dunner geworden dan vroeger, terwijl er ook verschillende vormen bestaan: ultrasone priemen, rotatieve canules en pulserende buisjes. Ze hebben allemaal hun indicaties en werkterrein. Terwijl vroeger gewoon maar vetcellen werden weggezogen, wordt nu meer aandacht geschonken aan het modelleren, het sculpteren van het model van de patiënt. Het komt er niet zozeer op aan ergens vet weg te halen, maar de lijn aantrekkelijker te maken en kwabben weg te werken. Bij een vrouw zou het niet mooi zijn om zoveel vetweefsel uit de buikwand weg te zuigen, tot de huid tegen de spieren kleeft. Dat kan aantrekkelijk zijn voor het model van een man, niet voor een vrouw. Je moet dus wel aandacht hebben voor de gevolgen, met wat je doet. Het gevoel en vaardige vingers zijn dus even belangrijk. Je moet bijvoorbeeld weten hoeveel vloeistof je moet opspuiten en hoeveel vet je mag weghalen om geen putten onder de huid te veroorzaken.

Meest uitgevoerde ingreep

Liposculptuur is intussen een van de meest uitgevoerde chirurgische ingrepen geworden. Het aantal ongevallen, is gezien de ervaring dan ook gering, vooral als het in gespecialiseerde inrichtingen en binnen een medische context wordt uitgevoerd. Maar dan nog zijn er beslist ongemakken voor de patiënt. Een zestal weken kan hij of zij last hebben van hematomen, onderhuidse zwellingen en kleine bloedingen. Om die zwelling enigszins tegen te gaan wordt hen een elastisch broekje of panty aanbevolen. Er kunnen ook problemen optreden door de medicatie, de lokale verdoving. In zeldzame gevallen kan er een allergische reactie, een anafylactische shock optreden; snelle reactie van de chirurg en kennis van reanimatietechnieken kan het leven van de patiënt redden. Er kan een embolie de bloedvaten versperren, een longembolie kan zelfs een week later nog de dood van een patiënt veroorzaken. Er kan een reactie zijn op de toxiciteit van een lokaal anestheticum, of zelfs een interactie van geneesmiddelen. Ook de lever kan het op een gegeven moment te moeilijk krijgen alle toxische stoffen uit het lichaam op te ruimen. Maar alles wat je doet kan tot complicaties leiden en ongetwijfeld zullen er geregeld ontsporingen gebeuren van medische ingrepen die misschien minder spectaculair zijn. Natuurlijk staan de gevolgen altijd in relatie tot de ervaring en de handigheid van de chirurg. Men moet weten hoeveel vloeistof men waar moet inspuiten. En je mag vooral niet vergeten dat liposuctie geen vermageringsmiddel is. Het is een methode om het lichaam te her modelleren en dus is het vooral voor vrouwen geschikt. Maar nogmaals, als je de mastcellen niet volstouwt kun je ook niet zwaarlijvig worden. En dat begint al van in de jeugd!

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde

Kunnen oestrogenen borstkanker veroorzaken?

De hormoonlobby is heel sterk. Op allerlei manieren. Dat is zo in de vleesindustrie en dat betreft ook de medicijnen. Vaak opereren ze onder vriendelijke benamingen die zogenaamd louter informatief zijn. Ze hebben soms een hoofdzetel in Zwitserland en als juridische...

Lees meer

Zo vermijd je “onderliggende kwalen”

Tijdens de coronapandemie werd vooral aandacht geschonken aan de bevrijdende kracht van het vaccin. Maar het virus is slim en trekt een ander jasje aan, met andere woorden, het muteert. Hoe gaan we ons daaruit dan redden? Er zijn mensen die hopen op de zoveelste...

Lees meer

Wat is de gezondste vakantieplek?

Veel mensen gaan op vakantie naar tropische gebieden. De vraag is natuurlijk of hen dat wel bevalt. We bedoelen niet emotioneel en qua omgeving, maar wel wat hun gezondheid betreft. Tropische streken kunnen wel exotisch lijken op foto, maar het houdt ook gevaren in....

Lees meer

Kun je doodgaan van de hitte?

We hebben al een aantal warme dagen gehad, zelfs hete dagen met temperaturen van bijna veertig graden. In het zuiden was het trouwens van dat. De meeste mensen verkiezen de warmte boven de kou. Vandaar dat de zomer populairder is dan de winter, behalve voor wie wil...

Lees meer